Цангаж байна би, цангаж байна
Цэнгэгээс цэнгэг ус ч
Цангааг минь тайлж дийлэхгүй нь
Өлсөж байна би, өлсөж байна
Өөлөх юмгүй амттай хоол ч
Өөдгүй энэ сэтгэлийг цатгаж чадахгүй нь
Ханахгүй байна би, ханахгүй байна
Хайр халамжаар дутаагүй ч
Ханхайсан энэ орон зайг дүүргэхэд
Хангалтгүй байна даанч
Тасралтгүй урсах амийн урсгалаараа
Та л намайг ундаалаач
Таны оршихуйгаас ирэх ганц л үг
Тайлагдашгүй энэ цангааг шийдэх хүч нь
Сүр жавхлант алдраа
Сэнтийгээсээ илгээгээч Та
Ханахаа мэддэггүй энэ зүрхийг
Халуун хайраараа дүүргээч Та
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment